Metoda Krakowska i Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania^®

Metoda Krakowska, której twórczynią jest prof. Jagoda Cieszyńska, jest całościową terapią funkcji poznawczych dzieci zarówno z zaburzeniami rozwojowymi jak i genetycznymi.

Terapia opiera się na mechanizmach neuroplastyczności mózgu na podstawowej własności układu nerwowego, dzięki której możliwa jest nie tylko odbudowa funkcji, ale i naprawa zaburzeń rozwojowych, uczenie się i pamięć.

Podstawą prowadzonej terapii według Metody Krakowskiej jest Symultaniczno-Sekwencyjna Nauka Czytania^®, której towarzyszą ćwiczenia wszystkich funkcji poznawczych:

• stymulacja słuchowa,
• stymulacja funkcji wzrokowych,
• kształtowanie zachowań społecznych,
• stymulacja naśladowania mowy ze wsparciem Gestów Artykulacyjnych,
• budowanie kompetencji komunikacyjnych i językowych,
• kształtowanie zabawy tematycznej,
• stymulacja lewej półkuli mózgu,
• stymulacja funkcji motorycznych,
• stymulacja pamięci,
• ćwiczenia kategoryzacji,
• ćwiczenia myślenia sytuacyjnego i przyczynowo-skutkowego,
• ćwiczenia myślenia przez analogie.

Prof. Jagoda Cieszyńska pisze:

"Pierwszym poważnym błędem, będącym przyczyną późniejszych trudności szkolnych uczniów, jest podawanie dzieciom nazw liter. Rodzice (czasem, niestety, także nauczyciele) mówią dzieciom: to litera em, a to litera ce. Operowanie nazwami liter wymaga wiedzy metajęzykowej, której dzieci jeszcze nie posiadają i nie jest im ona konieczna na tym etapie nauki. Nazywanie liter przez dzieci podczas czytania powoduje powstawanie wyrazów, których dziecko nigdy w rzeczywistości nie słyszało. I tak kiedy uczennica klasy zerowej czyta jotajotkao trudno, nawet dorosłemu, usłyszeć w tym wyrazie słowo jajko. Drugi błąd to głoskowanie wyrazów powodujące, iż podczas wymowy spółgłosek pojawia się element wokaliczny, np. dom – dy o my, dziecko zapisuje dyomy, tak bowiem słyszy głoskowane wyrazy".